Een update na lange afwezigheid

Ehhhh, hoi? Mijn laatste blogpost dateerde van vijftien maart, doen ik net corona had gehad en het eigenlijk allemaal best wel positief in zag. Ik zou sporten weer gaan opbouwen, en ik zat allemaal plannen te maken voor de komende tijd. Well, that ended up differently! Hierbij dus een update!

Even terug in de tijd. 5 maart 2022 had ik een positieve test in handen. 16 maart mocht ik voor het eerst, nog lang niet klachtenvrij, weer fatsoenlijk een winkel in en gaan werken. Dat dacht ik wel weer eventjes te gaan doen, zo nuchter als ik alles in zag. Ik ging ondanks mijn vermoeidheid en waarschuwingen van anderen direct weer volledig aan de slag. Hou hierbij in gedachten dat ik een fysiek zware baan heb en de drukke piekperiode voor de deur stond.

Het werken ging in het begin nog best wel oké. Ik was vermoeid en had nog veel last van overprikkelingen, maar de eindtijden waren nog oké dus ik kon mijn energie wat dat betreft nog redelijk doseren. Hardlopen ging me nog niet lukken, maar wandelen deed ik wel redelijk veel, want beter iets dan niets. Halverwege april begon de drukke piekperiode op werk, en met druk bedoel ik dit jaar ook écht druk. Het eerste jaar na de stormvloed aan coronaregels, de hoge gasprijzen, veranderingen van de logistieke processen en een enorm groot tekort aan personeel zorgt sindsdien voor een dusdanige stormvloed aan werk dat ik in een klap zo’n tien uur meer werk dan mijn contracturen. Ik kan je vertellen, wanneer je dan je herstel na corona niet serieus genoeg hebt genomen ga je een klap krijgen. Het was niet de vraag óf ik hem zou krijgen, maar wannéér ik hem zou krijgen. Ik

En toen was daar de dag. Zondag 15 mei was ik al erg huilerig en zag ik het al niet meer zitten om te werken. Maandag 16 mei ben ik op werk ingestort. Ik kón niet meer. De afgelopen twee maanden heb ik op mijn tandvlees gelopen. Ik had na werk constant geen energie meer om mijn hobby’s uit te voeren na werk, maar ook in het weekend herstelde mijn lichaam maar mondjesmaat. Sinds dinsdag 17 mei zit ik dus overwerkt thuis.

Ik merk dat de rust mij goed doet. Ik begin weer wat meer energie te krijgen, maar toch merk ik dat ik met een knoop in mijn maag zit omdat ik dinsdag alweer op werk verwacht wordt. Ik hoef waarschijnlijk alleen mijn contracturen te werken de komende tijd, maar toch ben ik huiverig. Is een week thuis zitten wel genoeg geweest? Geef ik mezelf voldoende herstel met maar een week thuis blijven? Ga ik straks niet tegen dezelfde problemen aanlopen? Gelukkig heb ik morgen een afspraak met de huisarts en kan ik deze vragen ook aan hem stellen.

Met sporten ga ik het vooralsnog rustig aan doen. Ik wil het echt weer gaan opbouwen, want beweging is zó ontzettend belangrijk voor herstel, fysiek en mentaal. Ik weet ook dat ik door sporten een veel gezelliger, leuker mens ga zijn dan dat ik de laatste weken ben geweest. Ik heb een goede uitlaatklep nodig, wat meestal sporten en schrijven zijn, Ik zal dus in ieder geval weer proberen wat meer te bloggen. Mijn hersenspinsels delen, en wat informatieve posts.

Hoe gaat het met jou?

Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published.