En dan…heb je corona!

En dan…heb je corona!

Herinner je mijn laatste blogpost waar ik heerlijk ambitieus vertelde over mijn plannen om een level up te gaan? Om heerlijk de sportschool in te duiken en daarnaast weer te hardlopen? Well, there was a twist. Ik kreeg corona.

Zaterdag vijf maart 2022. Ik voelde me niet méga slecht, maar ook niet helemaal fit. Ik voelde wat raars bij mijn longen en had lichte spierpijn in mijn schouders. De alarmbellen gingen nog niet direct af, pas in de middag deed ik een zelftest, welke helaas binnen vijf minuten twee streepjes had. Whoops! Diezelfde dag deed ik nog een PCR test (met dank aan mijn vader die me met de auto kon brengen.) Omdat ik me niet slecht voelde dacht ik “Oh, lekker een weekje vrij en genieten van de zon op balkon!” Helaas liep dat óók niet zoals gepland, want de dagen erna waren een stuk zwaarder dan ik had gehoopt.

Zondag werd ik wakker met knallende hoofdpijn, spierpijn door mijn hele lichaam, een droge hoest en enorme vermoeidheid. Ik kon werkelijk niks zonder pijnstilling. Deze klachten hielden aan tot dinsdagochtend. Ondanks dat het weer dus heerlijk was, kon ik er dus totaal niet van genieten. Ik kon hoogstens een kwartiertje op balkon zitten om wat vitamine D in me op te nemen.

Dinsdagmiddag waren de koorts, hoofdpijn en het grootste deel van de spierpijn verdwenen. Daar tegenover stond helaas wel dat ik enorm suf was en last kreeg van duizeligheid. Koken kostte me veel energie en moest tussendoor een paar keer even leunen of ergens tegenaan zitten.

Woensdag voelde ik mezelf een stukje beter. Mijn moeder kwam even wat spulletjes brengen. In de avond verdween de duizeligheid, maar kreeg ik verkoudheidsklachten ervoor in de plaats en was ik mijn smaak zo goed als kwijt. Gelukkig was dat laatste van korte duur en kon ik donderdag al een stuk meer proeven. Donderdag had ik dus eigenlijk alleen nog maar verkoudheidsklachten, hoest en vermoeidheid.

Vrijdag was de eerste dag dat ik weer de deur uit ging. Mijn nieuwe telefoon kwam binnen bij mijn ouders en deze wilde ik ophalen. Ook moest ik even een was draaien (bij mijn vriend thuis staat nog geen wasmachine). Ik had dit compleet onderschat. Het is een kwartier wandelen, en met een tussenpauze van drie uur dus weer een kwartier terug. Maar wauw, ik was compleet uitgeput en duizelig toen ik eenmaal weer thuis was. De dagen erna heb ik dus bewust nog erg rustig aan gedaan. Aangezien ik toch nog niet klachtenvrij was, mocht ik toch nog niet werken.

What now?
Vandaag is het dinsdag 15 maart. Ben ik klachtenvrij? Absoluut niet. Mijn hoest is nog aanwezig en ik ben nog steeds vermoeid. Toch is dit de laatste dag van mijn isolatie, die maximaal tien dagen duurt. Morgen mag ik dus weer winkels in, en overal komen waar ik naar toe wil. Morgen ga ik ook voor het eerst weer werken. Ik doe fysiek uitdagend werk, dus ik kan nog niet voorspellen wat dit gaat doen met mijn lichaam. Wel heb ik weer motivatie én concentratie om te bloggen en op mijn laptop bezig te zijn, wat dus een goed teken is.

Hoe ga ik het sporten weer opbouwen?
Sporten ga ik langzaam opbouwen. Deze week ga ik proberen iedere dag wel een stukje te wandelen om mijn conditie weer op te bouwen. Vanaf maandag wil ik daar de sportschool aan toevoegen. Pas wanneer mijn hoest weg is, mag ik weer mijn hardloopschoenen aantrekken, omdat ik logischerwijs mezelf niet een longontsteking wil geven. Ik heb intussen mijn kwart marathon inschrijving veranderd naar de 4,2km. Rustig opbouwen is héél belangrijk na corona. Ik hoor de engste verhalen van mensen die te snel beginnen en vervolgens met long COVID thuis zitten. Nee, mij niet gezien!

Heb jij al corona gehad? Heb je nog tips voor het herstellen, voel je dan vrij om deze in de comments te delen!

Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published.